Als ik dit schrijf, is het buiten wit en is het weer begonnen met sneeuwen hier. Ik vind het helemaal niks, want ik ben echt een anti winter figuur. Het is koud, nat en gevaarlijk voor een ieder die de weg op moet.
Ik vind het niet erg als het vriest buiten, dat is nog wel lekker met een heerlijk zonnetje erbij, maar met sneeuw en ijzel maak je mij niet blij hoor.
Maar ja, de kids vinden het helemaal geweldig en die zijn zodra ze gisteren uit school kwamen regel recht door naar buiten gegaan om lekker in de sneeuw te spelen.
Maar wat ik wel prachtig vind zijn winterse taferelen, is dat nou niet raar??? hahaha…ach ja, zolang ik er zelf niet door hoef vind ik het best allemaal.
Nou de laatste week zit vol met voorbereidingen voordat ik 6 December word opgenomen. Het werk van Ronnie en mij zijn geregeld en de kinderen zijn er ook op voorbereid. Ze vinden het helemaal niks dat ze hun moeder een paar dagen moeten missen en ook Ronnie ziet er best tegenop.
Ik ben wat nuchterder, want tja, het moet toch gebeuren en ach, het is maar voor een paar dagen hoop ik. En als het allemaal aanslaat dan ben ik ook zo weer thuis.
Waar ik wel tegenop zie is hoe het allemaal gaat uitpakken en hoe mijn lichaam erop gaat reageren. En hoe ik die knop moet omzetten om beter met mijn gezondheid om te gaan. Want afvallen is absoluut niet mijn sterkste kant en ik vind het moeilijk om het vast te houden en gemotiveerd te blijven. Maar ik hoop dat ik een stukje begeleiding erbij krijg zodat ik het allemaal beter ervaar.
Verder zijn we de afgelopen week druk met verven geweest. Nou ja, latexen eigenlijk, want op onze muren zit structuur en dat kan je gewoon lekker met latex weer over schilderen. De muren zijn nu overal weer wit en de langste muur is het enige wat we nog moeten doen. Die is nu bruin, dus daar hebben we nog een aardig werk mee, vooral ook omdat we die creme willen latexen.
Ook hebben we een tvwandmeubel besteld en die is zojuist gebracht met de vrachtwagen. Die ligt nu in de gang en dan kan Ronnie zodra hij wakker is de kast samen met mij in elkaar bouwen.
Verder moet ik eigenlijk nog op pad voor wat kleine Sinterklaas cadeautjes voor aanstaande Zondag. Gewoon zomaar, want eigenlijk vieren we het met Kerst. Maar voor Wesley is dit het laatste jaar dat hij uberhaupt in de Sint zal geloven, want het word tijd dat die poppenkast nu maar is afgelopen is.
Maar goed, jullie zijn weer aardig op de hoogte van wat er zich hier allemaal afspeeld. Ik ga zo mn jas aandoen en dan toch maar even door de kou heen om wat dingetjes te doen.
Doen jullie ook allemaal voorzichtig op de weg!!!
Nog een heel fijne week en een dikke kus…
Marja
Nou dat heb ik geweten, de tranen rolde over m'n wangen heen van de pijn. Heb daar ff een potje zitten janken en hij zei, wacht, ik geef je ook een antibiotica kuurtje mee, tabletten, die ik 3 keer per dag moet innemen tegen de ontsteking.